.

10 Φεβ 2017

Η Ντίνα Νικολάου εξιστορεί την επίσκεψή της στην Χαλκιδική 
Ήταν το 2011 όταν για τις ανάγκες μιας
τηλεοπτικής εκπομπής επισκέφθηκα το «τρίτο» πόδι της Χαλκιδικής, προσκεκλημένη του τοπικού τουριστικού φορέα, δηλ. του Προαθωνικού Οργανισμού Τουρισμού.
Δε σας κρύβω ότι πήγαινα «με κρύα καρδιά». Έχοντας συνδέσει τη Χαλκιδική με τα δύο άλλα της «πόδια», θεωρούσα ότι η ανατολική πλευρά του νομού ήταν ο φτωχός συγγενής της δυτικής, το κομμάτι που αποτελούσε απλά την είσοδο προς το Άγιον Όρος, το λιγότερο τουριστικά προβεβλημένο τμήμα της…


Κι όμως. Εκείνη η επίσκεψη τον Αύγουστο του 2011 έμελλε να είναι καθοριστική για τη σχέση μου με την περίφημη Προαθωνική Χερσόνησο.

Καταρχάς γνώρισα υπέροχους ανθρώπους. Ανθρώπους γελαστούς, αυθεντικούς, απλοϊκούς και φιλόξενους, οι οποίοι με περίμεναν με μια τεράστια ανοιχτή αγκαλιά, ανοίγοντάς μου τα σπιτικά τους, τις επιχειρήσεις τους και τις καρδιές τους, αλλά και δείχνοντας απέραντη εκτίμηση στο έργο και στη δουλειά μου. Πόσο στ’ αλήθεια μαγική είναι η στιγμή της ανθρώπινης αποδοχής, η οποία ολοκληρώνεται απλά, χωρίς τεχνάσματα, στημένες προετοιμασίες και κάθε είδους τερτίπια…

Στη συνέχεια συνάντησα τον τόπο. Πράσινο και γαλάζιο σε μια φυσική και ιστορική εναλλαγή που συναρπάζει. Ανάμεσα στη μοναδικότητα των Ιερών Αθωνικών Μονών, ξεπροβάλουν τα Αρχαία Στάγειρα, η Αρχαία Άκανθος, η διώρυγα του Ξέρξη, η νησιωτική Αμμουλιανή, τα ιστορικά Μαδεμοχώρια, η Αρναία της μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, η προσκυνηματική Παναγία, το βυζαντινό Παλαιοχώρι και τόσα άλλα!




0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis